Ғамхории давлат дар ҳаққи кӯдакон зиёд аст. Давлат ба воситаи хонаи кӯдакон, кӯдакистон, мактаб-интернатҳо, хазинаи кӯдакон ва инчунин, кӯдаконе, ки бе падару модар мондаанд, шароити зарурӣ муҳайё мекунад. Аммо меҳру муҳаббати падару модарро ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз иваз карда наметавонад.
Ба фарзандӣ гирифтан яке аз роҳҳои дар вазъияти оилавӣ тарбия намудани кӯдаконе мебошад, ки бо сабабҳои гуногун бе падару модар мондаанду каси дигаре онҳоро ба фарзандӣ қабул кардааст, ки ин пеш аз ҳама, ба манфиати кӯдак равона карда шудааст.
Ҳангоми амалӣ кардани ҳуқуқи фарзандхондӣ бояд шартҳои зерин риоя карда шаванд:
а) шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ба синни балоғат расидаанд, новобаста аз ҷинс, ғайр аз шаҳрвандоне, ки аз ҳуқуқи падару модарӣ маҳрум карда шудаанд; барои саркашӣ кардан аз додани алименти кӯдакон маҳкум шудаанд; фарзандхонд буданду аммо дар натиҷаи ба таври дахлдор иҷро накардани уҳдадориашон фарзандхонии онҳо бекор карда шудааст; ашхоси ғайри қобили амал ва онҳое, ки ҳуқуқи қобили амаликуниашон маҳдуд карда шудааст, фарзандхонд шуда метавонанд;
б) танҳо кӯдакони ноболиғро ба фарзандӣ гирифтан мумкин аст. Агар кӯдак ба синни 10-солагӣ расида бошад, ӯро бе ризояташ ба фарзандӣ гирифтан мумкин нест. Ризояти кӯдакро суд муайян мекунад;
в) ба фарзандӣ гирифтан ихтиёрӣ мебошад ва кӯдак бо қарори суд мувофиқи аризаи шахсе, ки ӯро ба фарзандӣ қабул кардан мехоҳад, ба фарзандӣ дода мешавад;
г) ризояти ҳамсарон. Дар натиҷаи фарзандхондӣ кӯдак фарзанди фарзандхонон ҳисоб шуда, ба оилаи онҳо дода мешавад. Бинобар ин, зану шавҳар бо ризояти ҳамдигарӣ кӯдакро ба фарзандӣ мегиранд;
д) ризояти падару модар ва мақомоти васояту парасторӣ. Агар кӯдаке, ки ба фарзандхонӣ дода мешавад, падару модари биологӣ дошта бошад, барои ба фарзандхонӣ додани ӯ, албатта, ризояти онҳо зарур аст. Падару модар метавонанд барои ба ашхоси ба онҳо маълум ба фарзандӣ додани кӯдаконашон ризоят диҳанд, инчунин, ҳуқуқи интихоби шахсони фарзандхонандаро ба ихтиёри мақомоти васояту парасторӣ гузоранд;
е) фарқи синну соли шахси ба фарзандхонӣ қабулкунанда, ки оиладор нест ва фарзандхондашаванда бояд аз 17 сол кам набошад.
То ба фарзандӣ додани кӯдак, падару модар метавонанд аз ризояташон даст кашанд, аммо баъд (ғайр аз мавридҳои бо қонун пешбинишуда) пушаймонии онҳо ба инобат гирифта намешавад.
Ба фарзандӣ қабул кардан бо қарори суди ҷойи истиқомати фарзандхон ё ҷойи истиқомати фарзандхоншаванда дар асоси аризаи шахсе, ки кӯдакро ба фарзандӣ қабул кардан мехоҳад, баҷо оварда мешавад. Парвандаҳои фарзандхондӣ дар суд бо иштироки мақомоти васояту парасторӣ баррасӣ мешаванд. Фарзандхондӣ дар шуъбаҳои (бюроҳои) САҲШ, яъне ҷое, ки дар бораи фарзандхонӣ қарор бароварда шуда буд, сабт мегардад. Ин мақомот амалиёти худро дар асоси қарори дар бораи фарзандхондӣ баровардаи суд иҷро мекунад.
Дар баъзе мавридҳои дар қонун пешбинишуда фарзанд- хонӣ беэътибор дониста мешавад. Масалан, агар қарор дар бораи фарзандхонӣ қалбакӣ бошад; ашхоси болиғ ба фарзандӣ қабул шуда бошад; фарзандхонанда шахси ғайри қобили амал дониста ё қобилияти амалаш маҳдуд ҳисобида шуда бошад, ё аз ҳуқуқи падарию модарӣ маҳрум карда шуда бошад, чунин фарзандхонӣ беэътибор дониста мешавад.
САВОЛ ВА СУПОРИШ:
Реклама
